Terra Reversa

‘Terra Reversa’: komt de koolstofarme wereld binnen handbereik?

“Nooit eerder waren er zoveel redenen om optimistisch te zijn”

De klimaatopwarming is misschien wel de allergrootste uitdaging van dit tijdperk. De aanpak ervan vergt een transitie die zowel economisch, technologisch, sociaal als ecologisch van aard is. In de heruitgave van het boek ‘Terra Reversa’ onderzoeken industrieel ecoloog Peter Tom Jones en antropologe Vicky De Meyere wat er anno 2016 nodig is om het roer om te gooien. “Wat we vandaag beleven zal de geschiedenisboeken in gaan als het moment waarop de verandering is ingetreden.”

Terra ReversaIn 2009 schreven Jones en De Meyere, naast coauteurs ook levenspartners, de eerste versie van hun ‘Terra Reversa’. Het boek was het bemoedigende vervolg op het eerder sombere ‘Terra Incognita’ (2006), waarin de auteurs de wortels van de sociaal-ecologische crisis blootlegden en krachtig aan de alarmbel trokken. In ‘Terra Reversa’ staan niet de problemen centraal, maar de oplossingen. Zo reiken de auteurs vernieuwende concepten aan om de grote maatschappelijke systemen – wonen, voeding, mobiliteit en toerisme – duurzaam om te gooien. Die concepten integreren ze in een nieuwe visie op de omschakeling naar een alternatief, sociaal rechtvaardig, ecologisch duurzaam en economisch stabiel model. Kwamen Jones en De Meyere in de eerste uitgave – revolutionair en tegen de tijdsgeest in – met de voorzichtige stelling dat ecologisch optimisme een morele plicht is, dan kleurt de heruitgave van het boek donkerroze. In een met overtuigende cijfers geschraagde inleiding poneren ze tien redenen om ronduit (ecologisch) optimistisch te zijn. Hebben we iets gemist? We belden Peter Tom Jones voor een gesprek.

Het voorbije jaar werd – opnieuw – het ene warmterecord na het andere verbroken. Dat verontrust zelfs mensen die zich niet dagdagelijks in de klimaatproblematiek verdiepen. Toch pakt uitgerekend u, die jarenlang als wetenschapper-activist op de barricades stond, uit met tien redenen om optimistisch te zijn over het klimaat. 

Ik ben zeker niet altijd optimistisch geweest, getuige daarvan onze eerdere boeken. Maar vandaag gebeuren er dingen die vroeger ondenkbaar waren. Zowel in de academische, industriële als politieke wereld is er sprake van een kantelpunt. The Economist kopte op 7 mei 2016: “Not-so-big-oil: The supermajors are being forced to rethink their businessmodel.” Niet alleen het stuk zelf is veelzeggend, maar ook het feit dat het verscheen in een toonaangevend economisch weekblad. Tot een jaar geleden zag je dat soort boodschappen alleen verschijnen in groene media als The Ecologist. De klimaattransitie heeft zijn geitenwollensokkenimago afgegooid en is mainstream geworden. Ik ben ervan overtuigd dat we nu het moment beleven waarover we binnen twintig jaar zullen zeggen: toen is de verandering ingetreden.

Benieuwd naar dit artikel? Stuur ons een e-mail met uw gegevens en ontvang deze editie als kennismaking. Of teken hier in voor een jaarabonnement.